Muurtjes

Nou zeg, ik heb opeens geen inspiratie voor blogjes :-/ Normaal komen de onderwerpen zo binnen vallen in mijn koppie. Ach, laat ik dan maar vertellen hoe het verlopen is met de dame van het vorige blogje: Leuke en gezellige weekjes gehad en vervolgens toch maar onze eigen weg weer begaan.

Oh, er schiet mij toch een onderwerp te binnen: muurtjes.

Met verschillende vriendinnen gesprekken gehad over daten, mensen ontmoeten en het toelaten van iemand in je leven. Best wel veel van de vriendinnen zijn zeer gekwetst geweest door een relatie. Bijvoorbeeld door partners die vreemd zijn gegaan, financieël of  psychische misbruik hebben gemaakt.

Ik vraag mij bijna af hoe de mens zo gemeen tegen een ander kan zijn en daardoor iemand zo beschadigd. Muurtjes die opgebouwd worden en vertrouwen dat wantrouwen is geworden. Ik heb het persoonlijk gelukkig nog niet mee gemaakt dat ik zo ernstig gekwetst ben dat ik muurtjes heb moeten bouwen.

Een vriendin beschreef haar manier:

Ik heb een volledig stenen huisje gebouwd om mij heen heen. Maar wel met een raam om naar buiten te kijken en een deur die ik eventueel op een kier kan zetten.

Dit vind ik wel mooi omschreven. Ik hoop dat alle vrouwen die gekwetst zijn en waar hun vertrouwen in de mens is afgenomen dat zij een super lieve en leuke vrouw ontmoeten die dat allemaal te niet doet. En hun laat zien dat de mens niet zo slecht is. Dat zij net een hap hebben genomen van de rotte appel maar er vele mooie en lekkere appeltjes rond hangen die voor ‘t plukken zijn 😉

 


Een muurtje

View Results

Laden ... Laden ...

4 Replies to “Muurtjes”

  1. Muurtjes opbouwen doen veel mensen en er is niets mis mee. Mits het muurtje totaal niet af te breken is. Ik heb een hetero vriendin, maar een muurtje om zich heen heeft, nog dikker dan die van mij. Ze heeft wel een relatie met haar vriend en ook mij als vriendin.

    Mijn muurtje afbreken kan makkelijk. Begin eerst met een gezellige middag, eventueel vriendschap en daarna misschien ook meer.

  2. Ik heb na enige schade en schande een muurtje opgebouwd en dacht dat mij niets kon overkomen. Natuurlijk, elke relatie die wordt beeindigd geeft verdriet maar zo lang het handelbaar is, kom je er wel weer bovenop.
    Totdat je die ene tegenkomt…..bwahm, die loopt heel brutaal door het muurtje heen, zolang zij verliefd is op jou heb je een fantastische tijd, geen muurtjes, nee de volle 100% geef je jezelf.
    Dan komt er het moment waarop zij zegt geen relatie meer te willen omdat zij vrijheid nodig hebt, er valt niet over te praten en zij ontwijkt vragen en wil niets horen over eventuele compromissen, je bent haar kwijt.
    Onbegrijpelijk omdat het tot zojuist alleen nog maar een leuke relatie was, geen ruzies of onenigheid.
    Wat zou je dan graag willen dat het muurtje er nog had gestaan, wat een ondraaglijk verdriet, tot kotsen aan toe.
    Ja, lieve dames, ik beschrijf mijzelf.
    En toch ben ik blij dat het muurtje weg was, want dat gaf ook maandenlang veel ruimte in mijn hart om lief te hebben en om lief gehebt te worden.
    De pijn is naar, heel naar, maar betekend dat mijn liefde echt was en diep zat, en dat ik leef en kan voelen, zowel liefde als pijn.
    Kortom…..ik leef, ik leef met gevoel en niet achter een veilige bescherming.
    Als die pijn voorbij is, kan ik weer liefhebben, de wereld ligt aan mijn voeten, als ik achter de muur blijf ben ik opgesloten in mijn zelfgemaakte emotionele gevangenis.

    1. sloop die muur, je bent het waard geluk te vinden. Ook in relaties.

      Als het nodig is, zoek dan hulp bij een maatschappelijkwerk of psychologe.Ik had een muur, maar heb deze nu niet meer. Door psychotherapie werkend aan de oorzaak is de muur verdwenen en wil deze nooit meer terug. Ik heb nu gezonde coping voor als dat nodig is en ben liever iemand die kwetsbaarheid durft en kan tonen, dan me verschuilende achter een veilige muur.

      Succes!

  3. Het klinkt wat zwart wit. Natuurlijk gaat er veel fout in relaties. Maar dat gaat het ook in werkrelaties en vriendschappen. Nobody is perfect. Muurtjes bouwen is eigenlijk wantrouwen naar nieuwe mensen. Het is nl. niet gezegd dat een volgende het ook “fout” doet. En dus is het zinloos en kan het alleen jezelf schaden of jezelf kansen ontnemen. Bovendien, waar 2 vechten hebben vaak 2 schuld. De waarheid ligt meestal meer naar het midden. Achteraf is het altijd makkelijk praten en analyseren waar de fout lag, maar dat zegt niet dat de analyse correct is. Kortom, ga genieten en laat die muurtjes zakken. Breek ze af… Tot acceptabele hoogte. Neem de tijd jezelf en de ander te leren kennen en wees eerlijk naar je gevoel. Praat en communiceer. En nog een tip: neem geen psychisch gestoord iemand als partner. Klinkt heel hard, klein rugzakje mag, maar niet een bagpack voor en wereldreis 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.